پنج حسرتی که انسانها در زمان مرگ خود  دارند

پنج حسرتی که انسانها در زمان مرگ خود دارند

 

انسانها در موقع مرگ با خودشان حسرت هایی دارند ،حسرت هایی از جنس ای کاش

و ای کاش هایی از جنس . . . .

در این مقاله قصد دارم پنج مورد از حسرت هایی که انسانها در زمان مرگ با خودشان دارند را برسی کنیم ولی یادتان باشد حسرت ها به پنج مورد ختم نمی شود و خودتان هم می توانید به این حسرت ها اضافه کنید و این پنج مورد جزء حسرت های غالبی است که اکثر انسانها با خودشان دارند

 

1_ای کاش شهامت داشتم تا به شکلی که دوست داشتم زندگی کنم :

اولین حسرتی که هر ادمی در مواجهه با مرگ با آن روبرو می شود حسرت این است که ای کاش همانطوری که خودم میخواستم، همانطوری که لایق آن بودم زندگی کرده بودم نه به ان صورتی که دیگران برای من تعیین می کردند و دوست داشتند که زندگی بکنم

پس به آن صورت زندگی کنید که دوست دارید زندگی کنید و هستید نه آن صورتی که دیگران دوست دارند شما زندگی کنید

2-ای کاش سخت و طولانی کار نکرده بودم:

کار و تلاش یکی از مواردی هست که باعث میشود  انسانها در این دنیا بتوانند به تعالی برسند و همچنین به  موارد مورد نیاز خود دست پیدا کنند و به اهداف خود نیز برسند

ولی یادمان باشد همه اهداف دلیلی دارند  که آن دلیل و چرایی به اهداف ما معنی می دهند نه خود اهداف پس همانطور که ما برای دلیل اهداف هدف گزاری می کنیم نباید اجازه دهیم که برنامه های رسیدن به هدف باعث نابودی ریشه هدف ما بشود

3-ای کاش شهامت بیان احساساتم را داشتم:

سومین حسرتی که انسانها در موقع مرگ با خودشان یدک می کشند حسرت نگفتن احساسات است احساساتی که دوست داشتند بگویند ولی نگفتند

مثل حس گمشده دوست داشتن ،حس در اغوش گرفتن پدر و مادرو …

یادمان باشد که داشتن خیلی چیز ها در این دنیا فقط یک بار برای ما اتفاق می افتد پس با قدر دانستن کسانی که هستند  و دوستشان داریم

 ولی . . .

جرئت بیان احساس خود را  به انها نداریم

 جرئت ابراز احساس وگفتن کلمه دوستت دارم 

جرئت در آغوش گرفتن کسانی که هستند و دوستشان داریم

4-ای کاش ارتباطاتم را با دوستانم حفظ کرده بودم:

چهارمین حسرتی که در موقع مرگ  انسانها با خودشان میبرند حسرت ارتباطاتی هست که دوست داشتند با دوستانشان ادامه دهند ولی به آن پایبند نبودند

حسرتی که اگر با یک تلفن ساده یک دقیقه ای رفع می شد

حسرتی که اگر زودتر اقدام می شد دیگر حسرت نبود

5-ای کاش به خودم اجازه می دادم شادتر باشم:

پنجمین حسرت انسانها در موقع مرگ حسرت شادی است

بعضی از انسانها در این دنیا به خودشان اجازه شادی نمی دهند و احساس شادی را از خودشان  دریغ می کنند

من چرایی شادی نکردن هر شخصی را نمی دانم ولی خوب می دانم که اگر همین چیز هایی را که در این دنیا وجود دارد و هست را قدر بدانیم می توانیم  با همین داشته ها بر خیلی از نداشته هایمان غلبه کنیم وشاد باشیم

شادی و شادمانی در این دنیا حق ماست و باید شاد باشیم و بتوانیم با شاد بودنمان شادی را به دیگران نیز هدیه کنیم

پس دنیا را برای خودتان سخت نگیرید اطاف خودتان را به خوبی ببینید و شاد باشید و همچنین در بخشیدن آن به دیگران سخاوتمند باشید و به دیگران نیز آن را هدیه بدهید

عرفان منظری

عرفان منظری هستم مربی و مدرس مهارت های زندگی ویادگیری وبه افرادکمک میکنم با ، درست یادگرفتن و به کاربردن مهارت های زندگی ،،،،، زندگی اجتماعی ، کاری و شادتری راتجربه کنند

پاسخی بگذارید

بستن منو